Personality Based Working: de herontdekking van de cubicle?

Afgelopen week was ik op het congres Tomorrow at Work, waar een bindende en boeiende werkomgeving centraal stond. Onder andere kwamen de welbekende persona’s aan bod en ondanks dat ik me kan voorstellen dat dit op verschillende manieren nuttig kan zijn, dekte het voor mij niet de lading met betrekking tot werkplekinrichting.

Een ingeving bracht mij tot de term ‘personality based working’, een idee wat al een aantal jaar door mijn hoofd spookte en waarover ik inmiddels een goed moment dacht te voelen om te kijken hoe dit in de praktijk tot uiting zou kunnen komen. Want hoe moeilijk kon het zijn om data uit een persoonlijkheidstest te koppelen aan behoefte in een werkomgeving en is het geen gemiste kans dat een organisatie niet (vaak) lijkt te kijken naar waar een omgeving aan moet voldoen om iemand te laten floreren in een organisatie? Correct me if I’m wrong, maar vooralsnog wordt er vanuit de HR-zijde met name gekeken naar skills, competenties, ervaring, person-job fit, person-organisatie fit, maar niet naar de person-environment fit. Die echt wel bestaat. Dat onderbouw ik graag met nader uit te voeren onderzoek, maar een rondvraag tijdens een willekeurig etentje en de bewijslast komt zo boven tafel. Letterlijk.

Vanuit de ontwerp en facility kant wordt er wel gekeken naar activiteiten die voornamelijk in een organisatie plaatsvinden en hoe de werkomgeving zo comfortabel mogelijk is, maar weer niet naar de verdeling van persoonlijkheden in een organisatie.

Personality Based Working 

Goud in handen dus, met een Personality Based Working concept! Een google search later en de euforie verdween enigszins, want Wim Pullen, directeur van het Center for People en Buildings, schreef er al een stuk over. Ik quote: “Bij Personality Based Working gaat het erom dat je een plek hebt die bij je persoonlijkheid past. Ben je introvert, heb je behoefte aan afzondering en rust, dan wil je een plek waar het niet zo hectisch is met door elkaar pratende en telefonerende collega’s. Heb je een hoge persoonlijke structuurbehoefte dan is het niet erg om aan dat satirische kantoorcliché te voldoen om dag in dag uit tegenover dezelfde collega te zitten, op vaste tijden je koffie te halen en je boterhammen te eten uit je al jarenlang gebruikte plastic broodtrommeltje.”

De toepassing hiervan heb ik in de praktijk nog niet gezien, maar het is zeker food for thought: waar activity based working ook wel voorzieningen biedt voor je persoonlijke behoeften wordt de stiltezone toch vaak een bijkletshok waar de ene collega zich totaal niet aan soort maar de ander direct is afgeleid.

En dat is logisch, maar een tot nu toe genegeerd punt in werkomgevingen. Susan Cain schreef er een heel boek over; Quiet (leestip). Haar zeer terechte, zelfs urgente punt, in mijn ogen is dat we in veel Westerse maatschappijen leren dat zaken als ‘extraversie’ en de mate waarin je ‘outgoing’ bent een pre is. In alle oprechtheid deed ik mijn sociaal wenselijke best om op iedere test zo ‘extravert mogelijk’ te scoren. Wat een opluchting om in haar boek te lezen dat hoog scoren op introversie net zo’n pre is. Überhaupt al interessant dat de ene persoonlijkheid beter zou zijn dan de ander, maar anders zouden psychologen om werk verlegen zijn.  Haar TED Talk is net zo inspirerend als het boek dus een goede start (link onderin).

personality based working

Softskills zullen zegevieren

Inmiddels doen partijen als Cushman & Wakefield onderzoek naar persoonlijkheid in relatie tot agile working en komt JLL met een uitgebreid Human Experience Model.

De zogenaamde softskills hebben de vastgoedsector inmiddels bereikt en is met de Human Facility Manager de verantwoordelijkheid over gebouw en mens in een functie ondervangen. Scheelt wat belangenstrijd vermoed ik.

De data, kennis en ervaring aan ‘beide zijden’ is rijk. We hebben ook allemaal een persoonlijkheid. Dat is ook iets van de laatste decennia, want het concept ‘persoonlijkheid’ blijkt nog niet eens zo heel oud maar dat moet ik even fact checken. In ieder geval hebben we allemaal een brein en kan de ene beter tegen drukke omgevingen dan de ander.

slecht voor productiviteit

‘Thuis werken doe je maar op kantoor’

Op mijn wishlist staat aldus, zoals ik al noemde, het ontwikkelen van een person-environment fit waarbij bepaalde HR data aan vastgoed data wordt gekoppeld. Misschien komen we tot de conclusie dat de cubicle zo’n gek idee nog niet was. Inmiddels wel versie 2.0, namelijk een met standing desk.   Of krijg je je eigen kantoor niet meer op basis van hiërarchie maar op basis van hoe gevoelig je bent voor afleiding. Op naar The Sacred Office, waar je niet hoeft mee te luisteren met Lil’ Kleine, want dat is voor niemand best.

Een voorlopig ideaal: dat je het kantoor in ieder geval niet meer hoeft te mijden, omdat je daar niet aan je werk toekomt. Zoals Arnold Struik van Royal Ahrend op BNR Spitsuur van 20 november zei: ‘thuis werken doe je maar op kantoor’.

Schroom uw gedachten / praktijkvoorbeelden (succesvol en minder succesvol) niet te mailen naar post@kernwaardegroen.nl. Ik ben benieuwd!

Bronnen

Recommended Posts

Leave a Comment