Psychologie en vastgoed?

Sinds een paar weken ben ik werkzaam bij Kernwaarde Groen als specialist gezonde gebouwen. Binnen mijn functie zal ik me -zoals de titel verraadt- bezighouden met gezondheid binnen kantoorgebouwen.

Al tijdens mijn studie psychologie was het me duidelijk dat ik me liever bezighield met de omgeving waarin ik studeerde dan de inhoud van de studie. Dit bleek tijdens mijn eerdere banen ook zo te zijn. Het leidde uiteindelijk dan ook tot de vraag of ik niet de verkeerde studie had gekozen en een studie bouwkunde of interieurarchitectuur niet beter bij me had gepast. Tegelijkertijd verbaasde ik me veelal over het ontwerp van gebouwen. In mijn ogen waren veel gebouwen waarin ik me bevond lang niet altijd gericht op de uiteindelijke gebruiker en vond ik het twijfelachtig of gebouwen een bijdrage leverde aan mentale en fysieke gezondheid.

Neuroarchitectuur

Meer beweging met de Bionic Chair door Govert Flint. Foto Lisa Klappe.

De vraag die momenteel veel gesteld wordt heb ik mijzelf ook geregeld afgevraagd: als we zoveel binnen zijn (gemiddeld 90% van de tijd), waarom denken we niet beter na over het effect dat de fysieke ruimte op ons heeft? Wat mij daarbij met name interesseerde is de interactie tussen de fysieke omgeving en je hersenen. Hoe stimuleer je je hersenen vanuit de omgeving optimaal en wanneer verstoor je je natuurlijke (onbewuste) voorkeur? Hello neuroarchitectuur!

Fysiologie en het functioneren van onze hersenen leken mij relevante uitgangspunten voor het ontwerpen van een gebouw. Niet alleen om de gebruikers ervan effectiever te laten presteren, maar ook om de gevolgen van een ongezonde omgeving op langere termijn zoveel mogelijk te neutraliseren door een optimale interactie tussen gebruiker en omgeving. Helaas zijn veel omgevingen niet ingericht om mentale en fysieke gezondheid te bevorderen maar hebben ze zelfs een negatief effect. Zo kan het gebrek aan beweging het risico verhogen op darmkanker en diabetes type-II (dit laatste heette in eerste instantie een ouderdomsziekte maar is onder meer door gebrek aan lichamelijke activiteit sterk toegenomen onder jongere populaties). Daarnaast is het ook verstandig om na te denken hoe de gebouwde omgeving mentaal welzijn kan stimuleren; WHO voorspelt dat depressie in 2030 de op twee na grootste ziekte zal zijn (met AIDS op nummer één). Ook de toename van het aantal Alzheimerpatiënten is schrikbarend: in 2030 zal het aantal patiënten met 60% zijn gestegen.

Eerst de randvoorwaarden

De kruising tussen (neuro)psychologie en architectuur bleek na mijn studie in Nederland nog niet echt van de grond te zijn gekomen, laat staan te worden toegepast. Niet onlogisch; het is lastig uit te drukken wat de meerwaarde is voor een investeerder/belegger als je lichamelijke beweging stimuleert binnen een kantoorgebouw.  En ook al vergroot een gebrek aan beweging vroegtijdig sterven met 20% tot 30%, wiens verantwoordelijkheid is het precies?

Gelukkig is daar BREEAM en sinds een aantal jaar ook het WELL Building Standard. Best of both worlds; een gebouw wordt gezond(er) voor de eindgebruiker en door een toenemende validering van de business case biedt het een vergroot rendement voor een investeerder/belegger. Inmiddels ben ik een eind onderweg met de opleiding tot WELL AP en kijk ik ernaar uit een scala aan gebouwen te voorzien van een WELL Building certificering.

Menselijke duurzaamheid

Mijn eerste week bestond onder meer uit een bezoek aan Building Holland, waar dit thema ook een aantal keer voorbij is gekomen. Zoals Nynke Sijtsma het treffend zei in haar presentatie tijdens Building Holland: “Als CO2 paars was geweest, dan hadden we het wel geweten”.

Deze strekking vind ik ook van toepassing op het (biologisch) functioneren van mensen in omgevingen: Als aan de buitenkant van een gebouw zichtbaar was hoe we er momenteel negatief door worden beïnvloed zouden we wel beter weten. Ondanks dat de fysieke omgeving geen wondermiddel zal zijn tegen alle mentale en lichamelijke klachten heeft het wel degelijk invloed op onze prestaties en algeheel welbevinden. Dit is volgens een artikel wat eerder deze week door Huffington Post werd uitgebracht te zien als de ‘Tweede Golf’ van duurzaamheid. Volgens het artikel ging het in eerste instantie om bescherming van de aarde en haar inwoners en het minimaliseren van de negatieve impact van gebouwen. De ‘Tweede Golf’ zet zaken als bevorderen en verbetering centraal.

Daarom zie ik de condities die BREEAM en de Well Building Standard hanteren als belangrijke randvoorwaarden in een gebouw die standaard zouden moeten worden toegepast. Er is in mijn ogen ook nog veel ruimte om verder in te zoomen op hoe mensen zowel biologisch als geestelijk het best tot hun recht komen door de gebouwde omgeving. Hiermee bedoel ik dus niet het van een slechte omgeving een minder slechte omgeving te maken, maar het creëren van welzijn bevorderende omgevingen die ook uitgedrukt kunnen worden in een valide business case. En daarmee lijkt me de combinatie van psychologie en vastgoed lang geen gekke.

 

Vragen of opmerkingen over de blog? Neem dan gerust contact met mij op via Linkedin of email.

Florijn Vriend | Kernwaarde Groen | florijn@kernwaardegroen.nl

Bron header afbeelding: 3XN

 

 

 

 

 

 

 

Recommended Posts

Leave a Comment